Skip to content
BookLens

The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman

Laurence Sterne (1713–1768)

Small curses, Dr. Slop, upon great occasions, quoth my father (condoling with him first upon the accident) are but so much waste of our strength and soul’s health to no manner of purpose.—I own it, replied Dr. Slop.—They are like sparrow-shot, quoth my uncle Toby (suspending his whistling) fired against a bastion.——They serve, continued my father, to stir the humours——but carry off none of their acrimony:—for my own part, I seldom swear or curse at all—I hold it bad——but if I fall into it by surprize, I generally retain so much presence of mind (right, quoth my uncle Toby) as to make it answer my purpose——that is, I swear on till I find myself easy. A wife and a just man however would always endeavour to proportion the vent given to these humours, not only to the degree of them stirring within himself—but to the size and ill intent of the offence upon which they are to fall.—“Injuries come only from the heart,”—quoth my uncle Toby. For this reason, continued my father, with the most Cervantick gravity, I have the greatest veneration in the world for that gentleman, who, in distrust of his own discretion in this point, sat down and composed (that is at his leisure) fit forms of swearing suitable to all cases, from the lowest to the highest provocation which could possibly happen to him——which forms being well considered by him, and such moreover as he could stand to, he kept them ever by him on the chimney-piece, within his reach, ready for use.—I never apprehended, replied Dr. Slop, that such a thing was ever thought of——much less executed. I beg your pardon, answered my father; I was reading, though not using, one of them to my brother Toby this morning, whilst he pour’d out the tea—’tis here upon the shelf over my head;—but if I remember right, ’tis too violent for a cut of the thumb.—Not at all, quoth Dr. Slop—the devil take the fellow.——Then, answered my father, ’Tis much at your service, Dr. Slop—on condition you will read it aloud;——so rising up and reaching down a form of excommunication of the church of Rome, a copy of which, my father (who was curious in his collections) had procured out of the leger-book of the church of Rochester, writ by ERNULPHUS the bishop——with a most affected seriousness of look and voice, which might have cajoled ERNULPHUS himself—he put it into Dr. Slop’s hands.——Dr. Slop wrapt his thumb up in the corner of his handkerchief, and with a wry face, though without any suspicion, read aloud, as follows——my uncle Toby whistling Lillabullero as loud as he could all the time. Textus de Ecclesiâ Roffensi, per Ernulfum Episcopum.

EX auctoritate Dei omnipotentis, Patris, et Filij, et Spiritus Sancti, et sanctorum canonum, sanctæque et entemeratæ Virginis Dei genetricis Mariae,— ——Atque omnium cœlestium virtutum, angelorum, archangelorum, thronorum, dominationum, potestatuum, cherubin ac seraphin, & sanctorum patriarchum, prophetarum, & omnium apolstolorum & evangelistarum, & sanctorum innocentum, qui in conspectu Agni soli digni inventi sunt canticum cantare novum, et sanctorum martyrum et sanctorum confessorum, et sanctarum virginum, atque omnium simul sanctorum et electorum Dei,——Excommunicamus, et vel os s vel os anathematizamus hunc furem, vel hunc s malefactorem, N.N. et a liminibus sanctæ Dei ecclesiæ sequestramus, et æternis vel i n suppliciis excruciandus, mancipetur, cum Dathan et Abiram, et cum his qui dixerunt Domino Deo, Recede à nobis, scientiam viarum tuarum nolumus: et ficut aquâ ignis extinguatur lu- vel eorum cerna ejus in secula seculorum nisi resque- n n rit, et ad satisfactionem venerit. Amen. os Maledicat illum Deus Pater qui homi- os nem creavit. Maledicat illum Dei Filius qui pro homine passus est. Maledicat os illum Spiritus Sanctus qui in baptismo ef- os fusus est. Maledicat illum sancta crux, quam Christus pro nostrâ salute hostem triumphans ascendit. os Maledicat illum sancta Dei genetrix et os perpetua Virgo Maria. Maledicat illum sanctus Michael, animarum susceptor sa- os crarum. Maledicant illum omnes angeli et archangeli, principatus et potestates, omnisque militia cœlestis. os

Maledicat illum patriarcharum et prophetarum laudabilis numerus. Maledicat os illum sanctus Johannes Præcursor et Baptista Christi, et sanctus Petrus, et sanctus Paulus, atque sanctus Andreas, omnesque Christi apostoli, simul et cæteri discipuli, quatuor quoque evangelistæ, qui sua prædicatione mundum universum converte- os runt. Maledicat illum cuneus martyrum et confessorum mirificus, qui Deo bonis operibus placitus inventus est. os Maledicant illum sacrarum virginum chori, quæ mundi vana causa honoris Christi respuenda contempserunt. Male- os dicant illum omnes sancti qui ab initio mundi usque in finem seculi Deo dilecti inveniuntur. os Maledicant illum cœli et terra, et omnia sancta in eis manentia. i n n Maledictus sit ubicunque, fuerit, sive in domo, sive in agro, sive in viâ, sive in semitâ, sive in silvâ, sive in aquâ, sive in ecclesiâ. i n Maledictus sit vivendo, moriendo,—— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— ——— manducando, bibendo, esuriendo, sitiendo, jejunando, dormitando, dormiendo, vigilando, ambulando, stando, sedendo, jacendo, operando, quiescendo, mingendo, cacando, flebotomando. i n Maledictus sit in totis viribus corporis. i n Maledictus sit intus et exterius. i n i

Maledictus sit in capillis; maledictus n i n sit in cerebro. Maledictus sit in vertice, in temporibus, in fronte, in auriculis, in superciliis, in oculis, in genis, in maxillis, in naribus, in dentibus, mordacibus, in labris sive molibus, in labiis, in guttere, in humeris, in harnis, in brachiis, in manubus, in digitis, in pectore, in corde, et in omnibus interioribus stomacho tenus, in renibus, in inguinibus, in femore, in genitalibus, in coxis, in genubus, in cruribus, in pedibus, et in unguibus. Maledictus sit in totis compagibus membrorum, a vertice capitis, usque ad plantam pedis—non sit in eo sanitas. Maledicat illum Christus Filius Dei vivi toto suæ majestatis imperio—— —et insurgat adversus illum cœlum cum omnibus virtutibus quæ in eo moventur ad damnandum eum, nisi penituerit et ad satisfactionem venerit. Amen. Fiat, fiat. Amen. [6] As the geniuneness of the consultation of the Sorbonne upon the question of baptism, was doubted by some, and denied by others——’twas thought proper to print the original of this excommunication; for the copy of which Mr. Shandy returns thanks to the chapter clerk of the dean and chapter of Rochester.

“BY the authority of God Almighty, the Father, Son, and Holy Ghost, and of the holy canons, and of the undefiled Virgin Mary, mother and patroness of our Saviour.” I think there is no necessity, quoth Dr. Slop, dropping the paper down to his knee, and addressing himself to my father——as you have read it over, Sir, so lately, to read it aloud——and as Captain Shandy seems to have no great inclination to hear it——I may as well read it to myself. That’s contrary to treaty, replied my father:——besides, there is something so whimsical, especially in the latter part of it, I should grieve to lose the pleasure of a second reading. Dr. Slop did not altogether like it,——but my uncle Toby offering at that instant to give over whistling, and read it himself to them;——Dr. Slop thought he might as well read it under the cover of my uncle Toby’s whistling——as suffer my uncle Toby to read it alone;——so raising up the paper to his face, and holding it quite parallel to it, in order to hide his chagrin——he read it aloud as follows——my uncle Toby whistling Lillabullero, though not quite so loud as before.

Passages expressing a similar idea

  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · C A P. III EXCOMMUNICATIO.[6]

    EX auctoritate Dei omnipotentis, Patris, et Filij, et Spiritus Sancti, et sanctorum canonum, sanctæque et entemeratæ Virginis Dei genetricis Mariae,— ——Atque omnium cœlestium virtutum, angelorum, archangelorum, thronorum, dominationum, potestatuum, cherubin ac seraphin, & sanctorum patriarchum, prophetarum, & omnium apolstolorum & evangelistarum, & sanctorum innocentum, qui in conspectu Agni soli digni inventi sunt canticum cantare novum, et sanctorum martyrum et sanctorum confessorum, et sanctarum virginum, atque omnium simul sanctorum et electorum Dei,——Excommunicamus, et vel os s vel os anathematizamus hunc furem, vel hunc s malefactorem, N.N. et a liminibus sanctæ Dei ecclesiæ sequestramus, et æternis vel i n suppliciis excruciandus, mancipetur, cum Dathan et Abiram, et cum his qui dixerunt Domino Deo, Recede à nobis, scientiam viarum tuarum nolumus: et ficut aquâ ignis extinguatur lu- vel eorum cerna ejus in secula seculorum nisi resque- n n rit, et ad satisfactionem venerit. Amen. os Maledicat illum Deus Pater qui homi- os nem creavit. Maledicat illum Dei Filius qui pro homine passus est. Maledicat os illum Spiritus Sanctus qui in baptismo ef- os fusus est. Maledicat illum sancta crux, quam Christus pro nostrâ salute hostem triumphans ascendit. os Maledicat illum sancta Dei genetrix et os perpetua Virgo Maria. Maledicat illum sanctus Michael, animarum susceptor sa- os crarum. Maledicant illum omnes angeli et archangeli, principatus et potestates, omnisque militia cœlestis. os

    Read in context
  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · S L A W K E N B E R G I I F A B E L L A[8]

    VESPERA quâdam frigidula, posteriori in parte mensis Augusti, peregrinus, mulo fusco colore incidens, manticâ a tergo, paucis indusiis, binis calceis, braccisque sericis coccineis repleta, Argentoratum ingressus est. Militi eum percontanti, quum portus intraret dixit, se apud Nasorum promontorium fuisse, Francofurtum proficisci, et Argentoratum, transitu ad fines Sarmatiæ mensis intervallo, reversurum. Miles peregrini in faciem suspexit——Di boni, nova forma nasi! At multum mihi profuit, inquit peregrinus, carpum amento extrahens, e quo pependit acinaces: Loculo manum inseruit; et magna cum urbanitate, pilei parte anteriore tactâ manu sinistrâ, ut extendit dextram, militi florinum dedit et processit. Dolet mihi, ait miles, tympanistam nanum et valgum alloquens, virum adeo urbanum vaginam perdidisse: itinerari haud poterit nudâ acinaci; neque vaginam toto Argentorato, habilem inveniet.——Nullam unquam habui, respondit peregrinus respiciens——seque comiter inclinans—hoc more gesto, nudam acinacem elevans, mulo lentò progrediente, ut nasum tueri possim. Non immerito, benigne peregrine, respondit miles. Nihili aestimo, ait ille tympanista, e pergamenâ factitius est. Prout christianus sum, inquit miles, nasus ille, ni sexties major fit, meo esset conformis. Crepitare audivi ait tympanista. Mehercule! sanguinem emisit, respondit miles. Miseret me, inquit tympanista, qui non ambo tetigimus! Eodem temporis puncto, quo hæc res argumentata fuit inter militem et tympanistam, disceptabatur ibidem tubicine et uxore suâ qui tunc accesserunt, et peregrino prætereunte, restiterunt. Quantus nasus! æque longus est, ait tubicina, ac tuba. Et ex eodem metallo, ait tubicen, velut sternutamento audias. Tantum abest, respondit illa, quod fistulam dulcedine vincit. Æneus est, ait tubicen. Nequaquam, respondit uxor. Rursum affirmo, ait tubicen, quod æneus est. Rem penitus explorabo; prius, enim digito tangam, ait uxor, quam dormivero.

    Read in context
  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · S L A W K E N B E R G I I F A B E L L A[8]

    Mulus peregrini gradu lento progressus est, ut unumquodque verbum controversiæ, non tantum inter militem et tympanistam, verum etiam inter tubicinem et uxorum ejus, audiret. Nequaquam, ait ille, in muli collum fræna demittens, et manibus ambabus in pectus positis, (mulo lentè progrediente) nequaquam, ait ille respiciens, non necesse est ut res isthæc dilucidata foret. Minime gentium! meus nasus nunquam tangetur, dum spiritus hos reget artus—Ad quid agendum? air uxor burgomagistri. Peregrinus illi non respondit. Votum faciebat tunc temporis sancto Nicolao; quo facto, sinum dextrum inserens, e quâ negligenter pependit acinaces, lento gradu processit per plateam Argentorati latam quæ ad diversorium templo ex adversum ducit. Peregrinus mulo descendens stabulo includi, et manticam inferri jussit: quâ apertâ et coccineis sericis femoralibus extractis cum argento laciniato Περιζομαυτε, his sese induit, statimque, acinaci in manu, ad forum deambulavit. Quod ubi peregrinus esset ingressus, uxorem tubicinis obviam euntem aspicit; illico cursum flectit, metuens ne nasus suus exploraretur, atque ad diversorium regressus est—exuit se vestibus; braccas coccineas sericas manticæ imposuit mulumque educi jussit. Francofurtum proficiscor, ait ille, et Argentoratum quatuor abhinc hebdomadis revertar. Bene curasti hoc jumentam? (ait) muli faciem manu demulcens—me, manticamque meam, plus sexcentis mille passibus portavit. Longa via est! respondet hospes, nisi plurimum esset negoti.—Enimvero, ait peregrinus, a Nasorum promontorio redii, et nasum speciosissimum, egregiosissimumque quem unquam quisquam sortitus est, acquisivi? Dum peregrinus hanc miram rationem de seipso reddit, hospes et uxor ejus, oculis intentis, peregrini nasum contemplantur——Per sanctos sanctasque omnes, ait hospitis uxor, nasis duodecim maximis in toto Argentorato major est!—estne, ait illa mariti in aurem insusurrans, nonne est nasus prægrandis?

    Read in context
  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · S L A W K E N B E R G I I F A B E L L A[8]

    Dolus inest, anime mi, ait hospes—nasus est falsus. Verus est, respondit uxor—— Ex abiete factus est, ait ille, terebinthinum olet— Carbunculus inest, ait uxor. Mortuus est nasus, respondit hospes. Vivus est ait illa,—et si ipsa vivam tangam. Votum feci sancto Nicolao, ait peregrinus, nasum meum intactum fore usque ad—Quodnam tempus? illico respondit illa. Minimo tangetur, inquit ille (manibus in pectus compositis) usque ad illam horam——Quam horam? ait illa——Nullam, respondit peregrinus, donec pervenio ad—Quem locum,—obsecro? ait illa——Peregrinus nil respondens mulo conscenso discessit.

    Read in context
  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · S L A W K E N B E R G I U S’s T A L E

    [11] Nonnulli ex nostratibus eadem loquendi formulâ utun. Quinimo & Logistæ & Canonistæ——Vid. Parce Barne Jas in d. L. Provincial. Constitut. de conjec. vid. Vol. Lib. 4. Titul. I. n. 7 quâ etiam in re conspir. Om de Promontorio Nas. Tichmak. ff. d. tit. 3. fol. 189. passim. Vid. Glos. de contrahend. empt. &c. necnon J. Scrudr. in cap. § refut. per totum. Cum his cons. Rever. J. Tubal, Sentent. & Prov. cap. 9. ff. 11, 12. obiter. V. & Librum, cui Tit. de Terris & Phras. Belg. ad finem, cum comment. N. Bardy Belg. Vid. Scrip. Argentotarens. de Antiq. Ecc. in Episc Archiv. fid coll. per Von Jacobum Koinshoven Folio Argent. 1583. præcip. ad finem. Quibus add. Rebuff in L. obvenire de Signif. Nom. ff. fol. & de jure Gent. & Civil. de protib. aliena feud. per federa, test. Joha. Luxius in prolegom. quem velim videas, de Analy. Cap. 1, 2, 3. Vid. Idea. [12] Haec mira, satisque horrenda. Planetarum coitio sub Scorpio Asterismo in nona cœli statione, quam Arabes religioni deputabant efficit Martinum Lutherum sacrilegum hereticum, Christianæ religionis hostem acerrimum atque prophanum, ex horoscopi directione ad Martis coitum, religiosissimus obiit, ejus Anima scelestissima ad infernos navigavit—ab Alecto, Tisiphone & Megara flagellis igneis cruciata perenniter. ——Lucas Gaurieus in Tractatu astrologico de præteritis multorum hominum accidentibus per genituras examinatis.

    Read in context
  • The life and opinions of Tristram Shandy, gentleman · Laurence Sterne (1713–1768) · C H A P. XLVII / C H A P. XLVIII

    ——There is, continued my father, a certain mien and motion of the body and all its parts, both in acting and speaking, which argues a man well within; and I am not at all surprised that Gregory of Nazianzum, upon observing the hasty and untoward gestures of Julian, should foretel he would one day become an apostate;——or that St. Ambrose should turn his Amanuensis out of doors, because of an indecent motion of his head, which went backwards and forwards like a flail;——or that Democritus should conceive Protagoras to be a scholar, from seeing him bind up a faggot, and thrusting, as he did it, the small twigs inwards.——There are a thousand unnoticed openings, continued my father, which let a penetrating eye at once into a man’s soul; and I maintain it, added he, that a man of sense does not lay down his hat in coming into a room,—or take it up in going out of it, but something escapes, which discovers him. It is for these reasons, continued my father, that the governor I make choice of shall neither[31] lisp, or squint, or wink, or talk loud, or look fierce, or foolish;——or bite his lips, or grind his teeth, or speak through his nose, or pick it, or blow it with his fingers.—— He shall neither walk fast,—or slow, or fold his arms,—for that is laziness;—or hang them down,—for that is folly; or hide them in his pocket, for that is nonsense.——

    Read in context